زندگی و آثار روبرتو بنینی

benigni — Thu, 26 Jan 2006 23:56:18 GMT

بچه ها نوشته هایی رو که تو این وبلاگ میخونید، نوشته های اولیه منه و اشکالات زیادی داره اما حس و حال ویرایششونو ندارم. فقط به عنوان یادگاری از کارهای اولیه خواستم اینجا باقی بمون. حوصله ادامه این وبلاگ رو هم دیگه ندارم. دوستان میتونند یاداشتهای منو تو وبلاگ ایتالیا و زبان ایتالیایی پیگیری کنند. موفق و پیروز باشید.

زندگی نامه ژان رنو

benigni — Thu, 05 Jan 2006 11:22:18 GMT

ژان رنو در30 جولای سال 1948 با نام "دون ژوان مورنواي جدريك جيمنز" در كازابلانكای مراكش از والدینی اسپانیایی بدنيا آمد. خانواده اش برای فرار از چنگ حکومت فاشیستی "فرانسيسكوال كاديلوفرانكو" به مراکش در افريقاي شمالي مهاجرت كردند. در آنجا بود که ژان به دنیا آمد و بعدها با دنیای نمایش و سینما آشنا شد.

ژان رنو در 17 سالگي به فرانسه رفت و برای دریافت تابعیت فرانسه مجبور شد تا در ارتش ثبت نام کند، اما تحصیلاتش در زمینه بازیگری باعث شد در بخش نمایشی به کار گرفته شود. پس از اتمام خدمت سربازی به پاریس رفت و در دهه هفتاد نقش های کوچکی در تئاتر و تلویزیون گرفت ، تا این که در١٩٧١ با ایفای نقش کوچکی در «نور زن اثر کوستا گاوراس» به دنیای سینما راه یافت. این نقش کوچک ستایش فراوانی برای رنو به همراه آورد و باعث شد نقش مناسبی در «قصه ما» - برتران بلیه- به او پیشنهاد شود.

اما فرشته شانس در١٩٨١ به سراغ او آمد. این فرشته لوک بسون نام داشت. نتیجه همکاری بسون و رنو برای هر دو شهرت و موفقیت بود. اولین همکاری شان فیلم کوتاهی به نام«ماقبل آخر» بود. در١٩٨٣ لوک بسون با فیلمنامه ای ٢٠ صفحه ای «آخرین نبرد» به سراغ رنو رفت و به او گفت که تصمیم دارد آن را به صورت سیاه و سفید بسازد. رنو پذیرفت تا در ازای فقط صد دلار نقش منفی فیلم را بازی کند.

پس از «آخرین نبرد» رنو بار دیگر در ١٩٨٥ در کنار بسون قرار می گیرد و نقش کوچکی در «مترو» بازی می کند. در١٩٨٨ موفقیت با بازی در فیلم «آبی بزرگ» ساخته بسون به سراغش می آید. این اولین نقش بزرگ رنو است. پخش جهانی فیلم باعث محبوبیت رنو می شود.

در این هنگام است که او همسرش ژنویو و دو فرزندش سندرا و مایکل را ترک می کند.

پس از «آبی بزرگ» منتقدین او را کشف کردند. رنو در١٩٩١ بار دیگر در فیلمی از بسون- «زنی به نام نیکیا»- نقش کوچکی را بازی کرد، نقش آدم کشی به نام ویکتور که پلی برای رسیدن به نقش بزرگ کارنامه اش «لئون: حرفه ای» در ١٩٩٤ بود. اما قبل از آن در ١٩٩٣ در یک کمدی فرانسوی به نام «ملاقات کنندگان» در کنار کریستین کلاویه ظاهر شد . فیلم موفق ترین و پرفروش ترین محصول تاریخ سینمای فرانسه شد، اما به دلیل خصلت های بومی زیادی که داشت، نتوانست در خارج از فرانسه موفقیت زیادی کسب کند.

نمایش لئون در١٩٩٤ رنو را به میانه جریان فیلمسازی هالیوود پرتاب کرد. رنو در این فیلم بار دیگر نقش آدمکشی کرایه ای، اما حساس را بازی کرد که که از دختری ١٢ ساله(ناتالی پورتمن) محافظت میکرد. ٢٣ دقیقه از فیلم برای نمایش در آمریکا حذف شد، تا خشونت آن تلطیف شود.

هرچند منتقدان به دلیل شباهت های فیلم با «نیکیتا» چندان روی خوشی به فیلم نشان ندادند، اما تماشاگران تلاش بسون و رنو را برای ساختن داستان عاشقانه ای غیر عادی پسندیدند. سرانجام با پخش نسخه کامل فیلم روی دی.وی.دی در ٢٠٠٠ نظر منتقدین نیز عوض شد.

« بوسه فرانسوي (1995)» در كنار مگ ريان و كوين كلين ، « ماموريت غير ممكن ( 1996)»، در كنار تام كروز از جمله فيلم هاي امريكايي هستند که رنو در آنها نقش آفرینی کرده است.

در سال 1996 با همسر دومش ناتالی دسکیوکز (Nathalie Dyszkiewicz) ازدواج میکند و حاصل این ازدواج دو فرزند به نام تام و سرنا میباشد.

وقتی در١٩٩٧ با « قبر روزینا » به آمریکا برگشت و کوشید تا تماشاگران آمریکای را با ذوق و تبحر خود در زمینه نفش های کمدی جلب کند، موفق نشد. تماشاگران آمریکایی و البته بسیاری کشورهای دیگر، او را در گونه اکشن می خواستند.

بنابراین در١٩٩٨ در بازسازی آمریکایی «گودزیلا» بازی کرد، که تنها نقطه قوت فیلم، بازی او بود. در همین سال بخت بازی در کنار اسطوره بازی هالیوود ، رابرت د نیرو در فیلم « رونين» نصیب اش شد.

«رونین» هر چند در گیشه کمتر از«گودزیلا» سودآور بود، اما تبدیل به یکی از فیلم های مهم دهه نود شد . بعد از« گودزیلا» رنو دوباره به فرانسه بازگشت تا در قسمت دوم «ملاقات کنندگان» بازی کند. موفقیت تجاری فیلم و تلاش های رنو برای آشنا کردن تماشاگر آمریکایی با ذوق کمدی اش باعث شد تا در ٢٠٠١ نسخه بازسازی شده آمریکایی فیلم ساخته شود.

رنو در سال ٢٠٠٠ فیلم « رودخانه های سرخ» را بازی کرد، فیلمی پلیسی با استانداردهای هالیوود بر اساس کتابی از ژان کریستف گرانژه، موفق ترین نویسنده کتابیهای پلیس در فرانسه، که بازی رنو در نقش بازرس نیمان سهم عمده ای در موفقیت فیلم داشت.موفقیت فیلم در پخش جهانی باعث شد تا سه سال بعد، قسمت دوم آن با نام « فرشتگان نابودکننده» ساخته شود.

رنو در سال ٢٠٠٢ در کنار ژرار دپاردیو، اسطوره بازیگری در سینمای امروز فرانسه، قرار گرفت و حاصل آن یکی از بهترین کمدی های فرانسوی به نام «روبی و کوئنتین» بود. همچنین در سال 2005 با بازی در فیلم «ببر و برف» در کنار روبرتو بنینی کمدین ایتالیایی نقش یک شاعر عراقی را ایفا کرده است.

آخرین فیلمی که از رنو به نمایش در آمده است، «امپراتوری گرگ ها» نام دارد که باز هم بر اساس رمانی از گرانژه ساخته شده و رنو برای بازی در آن یک و نیم میلیون یورو دستمزد گرفته است.

رنو به تازگی بازی در نقش ژاندارم ژیلبر پانتون را در نسخه جدید «پلنگ صورتی» به پایان رسانده و سرگرم بازی در نقش بازرس بزو فاش در فیلم «رمز داوینچی» بر اساس کتاب جنجالی و پرفروش دن براون است ،که در سال ٢٠٠٦ به نمایش در خواهد آمد.

او به زبانهای اسپانیایی - فرانسوی - انگلیسی و ایتالیایی صحبت میکند و فرزندان او هم اکنون ۲۲ - ۱۹ - ۳ و ۱ ساله هستند.

benigni — Wed, 28 Dec 2005 09:19:18 GMT

تصمیم گرفتم که هر از چند گاه، اقدام به معرفی بیشتر، از افرادی را که با روبرتو بنینی همکاری نزدیکی داشته اند، بکنم. در همین راستا زندگینامه مختصری از ژان رنو را در پست بعدی مشاهده خواهید کرد. ژان رنو در فیلم ببر و برف بازیگر نقش فواد شاعر عرب بوده است.

گزارش برنامه راک پلتیک 2005:

benigni — Wed, 28 Dec 2005 08:32:48 GMT

Rock Politik برنامه اي بود که در چهار قسمت از كانال RAI-UNO ایتالیا پخش شد. اين برنامه همانطور كه از نامش پیداست، یک برنامه انتقادی، سخریه و نصیحت گونه، مخلوط با موسیقی است که مجری معروف ایتالیایی آدریانو چلنتانو، اجرای آن را بر عهده داشت. ( در دهه 1950 وی به سبب شهرت ترانه هایش ملقب به الویس پریسلی ایتالیا شده بود).

در 27 اکتبر که سالروز تولد 53 سالگی روبرتو بنینی بود، از وی به عنوان مهمان دومین قسمت این برنامه دعوت شد، تا در باره آخرين فيلمش كه تم ضد جنگي دارد صحبت كند.

حضور بنيني در اين برنامه باعث رونق بيش از حد آن شد و پس از پايان برنامه، در میز گردی، چند ساعت در باره موضوع آن بحث و گفتگو شد.

ابتدا آدریانو چلنتانو با نمایش آمارها نشان داد که ایتالیا برای آزادی بیان در رتبه 77 دنیا قرار دارد. یعنی بین بلغارستان و مغولستان، و بر لزوم آزادی بیان بیشتر در رسانه های ایتالیا تاکید کرد. سپس با ذکر مقدمه ای مبنی بر اینکه 27 اکتبر روز تولد هنرمندان و نام آوران بسیاری است، از روبرتو برای حضور در صحنه دعوت میکند.

در ابتدای برنامه، بنینی مدتها روی صحنه راه میرفت و به دنبال یک چیز بود تنها یک چیز: « از سال 2001 که سیلو برلوسکنی به نخست وزیری انتخاب شده، برای ایتالیا چه کرده است؟»

روبرتو و آدریانو در یک برنامه کمدی، شروع به نوشتن یک نامه معذرت خواهی به برلوسکنی شدند، و مدتها فکر کردند تا نکات مثبتی از وی را در این نامه بیاورند. بنینی حتی به یکی از دوستانش که برای حزب برلوسکنی کار میکند، تلفن کرد و از او کمک خواست اما جواب اونیز هیچ بود. اما بنینی یاداور شد که دوستش سعی میکند تا صبح بتواند چیزهایی پیدا کند. ( یعنی حتی همراهان برلوسکنی هم نتوانستند نکته مثبتی در مورد وی بیابند!)

بنینی در این برنامه نصیحتی به برلوسکنی میکند: « تو میتونی یه کمدین بشی. اونوقته که میتونی هرچی دلت بخواد بگی!»

سپس از تماشاگران میخواهد که ترانه ای را انتخاب کنند تا او و چلنتانو با هم اجرا کنند. چند تن ترانه La Coppia Pi Bella Del Mondo را پیشنهاد میکنند، و به علت اینکه این ترانه را باید زوج زن ومرد اجرا کنند، چلنتانو با آن مخالفت میکند، اما وقتی بنینی میگوید که او نقش زن را اجرا خواهد کرد، چاره ای جز موافقت پیدا نمیکند.

بنینی سپس بدین منظور رو به مجری زن برنامه، لوئیزا ( خواننده و بازیگر نسبتا سرشناس ایتالیایی) میکند و از وی درخواست میکند که لباسهایش را به او قرض دهد.

خوب اين چندمين بار است كه روبرتو بنيني در يک مراسم عمومي لباسهایش را در میاورد و این کارهای عجیب او برای بینندگانش عادی شده است. پس از تعويض لباس بنینی با لباس زنانه شروع به رقصیدن و خواندن آواز همراه با آدريانو چلنتانيو میکند.

حضور بنینی در برنامه راک پلتیک رکوردها را شکست و با دوازده و نیم میلیون بیننده ایتالیایی چهل و نه درصد بییندگان، در آن ساعت را به خود جلب کرد.

برای مطالعه بیشتر سری به اینجا بزنید:

http://www.time.com/time/europe/magazine/article/0,13005,901051107-1124240,00.html?promoid=rss_world

ترانه La Coppia Pi Bella Del Mondo در حقیقت یکی از ترانه های موفق آدریانو چلنتانیو است که در دهه شصت آن را اجرا کرده است. در ادامه متن و ترجمه این آهنگ را ملاحظه میکنید.

La Coppia Pi Bella Del Mondo

Lei:

Mi piace ogni cosa

di quello che fai

se pure mi tratti

un po' da bambina...

Lui:

Ti credi già donna,

ma tu non lo sei.

Sei forte per questo,

così tu mi vai!

Siamo la coppia più bella del mondo

e ci dispiace per gli altri

che sono tristi e sono tristi

perché non sanno più cos'è l'amor!

Il vero amore

Per sempre uniti dal cielo,

nessuno in terra, anche se vuole,

può separarlo mai... l'ha detto lui!

Siamo la coppia più bella del mondo

e ci dispiace per gli altri

che sono tristi perché non sanno

il vero amore cos'è!

Lei:

Se tu ti stancassi

un giorno di me

ricordati sempre

di quella bambina...

Lui:

Nemmeno un minuto

lasciarti potrei.

Sei forte per questo,

così tu mi vai!

Siamo la coppia più bella del mondo

e ci dispiace per gli altri

che sono tristi e sono tristi

perché non sanno più cos'è l'amor!

Il vero amore

زوج خوشبخت دنیا

زن ( روبرتو ):

تو را به هر آنچه که

می خواهی التماس میکنم

با من مهربان باش،

همانگونه که با آن کودکی…

مرد( آدریانو):

تو ادعای بانو بودن میکنی،

اما آنگونه نیستی.

برای اینکه اینگونه باشی به سمت من بیا.

ما زوج خوشبخت دنیا هستیم،

و برای دیگران متاسفیم،

که غمگین اند و ناراحت،

زیرا عشق را درک نکرده اند،

عشق واقعی را.

هیچکس زمینی نخواهد ماند،

و همه دلبستگی آسمانی جاوید خواهند داشت،

اگر هیچگاه از هم جدا نشویم و بگویی:

ما زوج خوشبخت دنیا هستیم،

و برای دیگران متاسفیم،

که غمگین اند زیرا

عشق واقعی را درک نکرده اند.

زن:

اگر تنها یک روزت

را با من بگذرانی،

آن روز همواره یاد آن کودک را،

در تو زنده خواهد کرد.

مرد:

حتی یک لحظه هم

نمیتوانم تو را ترک کنم.

برای اینکه اینگونه باشی به سمت من بیا

ما زوج خوشبخت دنیا هستیم

و برای دیگران متاسفیم،

که غمگین اند و ناراحت،

زیرا عشق را درک نکرده اند

" عشق واقعی را"

از اين آدرس ميتوانيد آهنگ اصلي را دانلود كنيد:

http://www.grammy.ru/index1.php?act=dl&id=63522

فدریکو فلینی و روبرتو بنینی:

benigni — Wed, 28 Dec 2005 07:09:18 GMT

فدریکو فلینی از زبان روبرتو بنینی:

« فلینی و بونوئل کسانی بودند که زندگی مرا عوض کردند. من همواره مدیون آنها هستم. فلینی برای من همیشه زنده است. هنگامی که فیلم « صدای ماه» را میساختیم، اعلب اوقات او را میدیدم. من شیفته او بودم. او برایم مانند یک مادر بود. مانند درخت تنومندی تکیه گاهم بود. کار کردن با او بسیار لذت بخش بود. قبل از فیلمبرداری همه ساکت و آرام بودند، حتی صدای وز وز مگس هم شنیده نمیشد. اما با گفتن Action او، یکباره همه شروع به داد و فریاد میکردند و بازیگران با تمام نیرو نقش خود را ایفا میکردند. شما با تمام وجود عاشق فیلم میشدید.درست برعکس من.
سپس در هنگام دوبله فیلم، او میتوانست همه چیز را عوض کند. او عاشق دوبله بود. مثلا در صحنه ای که من گفته بودم: "میتونم آب بخورم؟" در هنگام دوبله به من میگفت، بگو "خیلی دوست دارم!".
او یک شعبده باز واقعی بود و دوست داشت همه چیز را عوض کند. من برای بار دوم در زندگی احساس میکردم که وردست یک شعیده باز شده ام.

هنگامی که برای اولین بار یکی از فیلمهای فلینی را دیدم، از سینما بیرون آمدم و تصمیم گرفتم یک وکیل بشوم. با خود فکر میکردم چگونه امکان دارد، فیلمی به این زیبایی ساخت؟! اما او کمک زیادی به من کرد. واقعا دنیا بدون افرادی مانند فلینی چطور میشد؟
مدت بیست سال بود که فلینی را میشناختم، هرگاه که فیلمی را تمام میکرد با من تماس میگرفت و میگفت: " روبرتو من میخوام یه فیلمی با تو بسازم، واسه امتحان کمی نقش بازی کن." سپس لباس زنانه ای تن من میکرد و میگفت "حالا کمی نقش بازی کن!" بعد میپرسید: " تو چند سالته؟" و وقتی میگفتم سی سال میگفت: " آه متاسفم من یه آدم هفتاد ساله میخوام! معذرت میخوام، اشتباه کردم، من یه زن میخوام!". برای بیست سال این ماجرا تکرار میشد و او هربار میگفت: " من یه سگ میخوام، یه زن یا آدم مسن تر." »

روبرتو بنینی از زبان فدریکو فلینی:

پیرینو دلقک سیرکی بود که در دوران کودکی فلینی٬ او را مفتون خود کرده بود. فلینی در این مورد میگوید:

« در تمام فیلمهایم سعی کرده ام پیرینوی دلقک را یاد آوری کنم و او را به خاطر تماشاگران بیاورم. مثلا ریچارد بیزهارت، در نقش دیوانه فیلم جاده تکریمی بود از این دلقک کوچک سیرکهای روستایی که مثل همه هنرمندان واقعی سیرک بندباز و اسب سوار هم بود.
در فیلم صدای ماه (1990) پس از آن همه جستجو سرانجام پیرینو را پیدا کردم. خودش، خود خودش را، سبک، بامزه، غرق در رویا، اسرارآمیز، رقاص، استاد پانتومیم. آدم را در عین خنده به گریه می اندازد. جذابیت شخصیت های افسانه ای و ابداعات بزرگ ادبی را دارد. هر منظره ای را اعتبار میبخشد و می تواند در هریک از آنها باشد، دوست دیوها و شاهزاده ها و قورباغه های گویاست. مثل پینوکیوست، مثل جیوانین نترس است. حالا به شما خواهم گفت او کیست: روبرتو بنینی»

روبرتو بنینی در سالی که گذشت:

benigni — Tue, 27 Dec 2005 20:27:50 GMT

چند روزی بیشتر به آغاز سال نوی میلادی باقی نمانده است، به این بهانه مروری داریم به اخبار مربوط به روبرتوبنینی در سالی که گذشت:

17 سپتامبر 2005

La Notte Bianca به معنای شب سفید یا به عبارتی دیگر شب بیداران، مراسمی است که امسال برای سومین سال متوالی در ایتالیا برگزار شد. در این مراسم هنرمندان ایتالیایی با اهداف خیر خواهانه، به طور رایگان، در فضای آزاد از شب تا صبح اقدام به اجرای برنامه های مختلف میپردازند. امسال این مراسم در 17 سپتامبر در پنج نقطه از شهر رم، در حالی که مردم در زیر باران نظاره گر اجرای برنامه ها بودند، برگزارشد.

منطقه یک که در مرکز شهر قرار داشت، شاهد حضور روبرتو بنيني جهت افتتاحيه اين جشن بود. وی در این برنامه بنا به رسم همیشگیش شروع به انتقاد و هجو دولت سیلویو برلسکنی پرداخت، سپس برنامه خود را با دکلمه فصل پنجم کتاب دوزخ دانته آلیگیری شاعر ایتالیایی که قبلا در موضوع فستیوال شیکاگو، در مورد او صحبت کردیم، برنامه خود را به پایان رساند.

14 اکتبر 2005
چند روز قبل، هنگامی که سیلویو برلسکنی نخست وزیر ایتالیا با تصویب بخشنامه ای اقدام به کاهش 35 درصدی بودجه جشنواره ونیز کرد، با مخالفت شدید روبرتوبنینی روبرو شد. وی در صحبتهایش متذکر شد که اقدامهای این چنینی از طرف دولت، باعث نابودی سینما و تئاتر ایتالیا میشود و هزاران شركت و شغل وابسته به ورشكستگي كشيده میشود.

در 14 اکتبر که همزمان با افتتاحیه آخرین فیلم بنینی «ببر و برف» بود، وی در اعتراض به اين عمل با جمع كردن هزاران نفر از طرفدارانش سينما ها را به اعتصاب كشاند. و اكران اين فيلم يك روز به عقب افتاد.
اينم منبع خبر:

http://www.gulf-daily-news.com/Story.asp?Article=124424&Sn=BUSI&IssueID=28209

15 اکتبر 2005
مصاحبه کوتاه اخبار سراسری تلوزیون ایتالیا با روبرتو بنینی در مورد آخرین فیلمش که به طور زنده پخش میشد، حدود 5 دقیقه به درازا کشید و تمام بینندگان را شگفت زده کرد.
داستان از این قرار بود که وقتی خبرنگار بینوا با وی در مورد فیلم گفتگو میکرد، بنینی به پشت خبرنگار میپرد و به شوخی فریاد میزند: برلسکنی استفا داده است ، و در همین حین شروع به درآورد پیراهنش میکند و آن را روی دوش خبرنگار میاندازد.
اين هم متن اصلی :

http://www.contactmusic.com/new/xmlfeed.nsf/mndwebpages/benigni performs live striptease on news show

27 اکتبر 2005
پنجاه و سومین سالروز تولد روبرتو بنینی و حضور وی در برنامه راک پلتیک. در مورد این برنامه به جای خود توضیح بیشتری خواهم داد.

13 نوامبر 2005

Domenica In-Ieri, oggi, domani به معنای یکشنبه در گذشته، حال و آینده، برنامه ای است که با مجری گری پیپو بااودو (همان مجری سن رمو) مدتی است که از کانال RAI-UNO پخش میشود. این برنامه در شبهای یکشنبه پخش میشود و شامل برنامه های مختلفی از جمله گفتگو با هنرمندان و بازیگران میباشد. روبرتو بنینی مهمان قسمت دوم این برنامه در 13 نوامبر بود که پس از گفتگویی در مورد فیلم « ببر و برف »، شروع به اجرای آهنگ معروفش « Quanto t'ho Amato چقدر به تو عشق میورزم» میکند، که قبلا این ترانه را در موضوع فستیوال سن رنو خدمتتان معرفی کرده بودم.

28 نوامبر 2005

مراسم رسمی و سنگین اهدای جایزه سینمایی «ویکتوریا دسیکا» که در کاخ ریاست جمهوری اجرا میشد، امسال با حضور روبرتو بنینی به یک مراسم کمدی تبدیل شد. در این مراسم «کارلو آزیلیو چیامپی» رئیس جمهور ایتالیا بالاترین نشان ویژه شهروندان را به روبرتو بنینی اهدا کرد.

با اعلام نام بنینی او جست وخیزکنان به سمت رئیس جمهور میرود و مقابلش زانو میزند، سپس سعی میکند که مدال خودش را به گردن رئیس جمهور بیاندازد. سپس با همه اطرافیان وی روبوسی کرده و دست میدهد، از جمله با نگهبانان گارد ویژه که حق تکان خوردن ندارند. سپس با اظهار اینکه دوسال پیش که جایزه «ویکتوریا دسیکا» را برده است، آن را گم کرده، یکی از جایزه ها را برای خودش برمیدارد.

پس از مدتی وقتی به علت اشتباهی که در دادن مدال به وی انجام شده بود، نامش را دوباره میخوانند، برای پس دادن مدال پیش میاید و همان اعمال قبل را تکرار میکند.

ویکتوریا دسیکا کارگردان و بازیگر ایتالیایی است که چندین فیلم با ارزش در سالهای 1940 تا 1950 ساخته است. و جایزه دسیکا همه ساله به سینماگران ایتالیایی اهدا میشود.

بررسی فیلم جز گریه کاری نمانده

benigni — Tue, 27 Dec 2005 09:35:18 GMT

Non ci resta che piangere

جز گریه کاری نمانده

کارگردان : روبرتو بنینی، ماسیمو تروسی

فیلمنامه : روبرتو بنینی، جوزفه برتولچی و ماسیمو تروسی

کمدی محصول 1984 ایتالیا

مدت فیلم : 107 دقیقه

موزیک : پینو دوناجیو

بازیگران : روبرتو بنینی، ماسیمو تروسی، آماندا سندریل، کارلو مونی

این فیلم داستان دو مردی است که به طور اتفاقی از زمان حاضر به سال 1492 سفرمیکنند. ساوریو (روبرتو بنینی) معلم مدرسه ابتدایی و ماریو (ماسیمو تروسی) نیز سرایدار مدرسه است. به دنبال یک باران توفانی، این دو که هنگام رانندگی در اطراف ایتالیا گم شده اند، به سال 1492 میروند. ساوریو از این موضوع بسیار خوشحال و علاقمند است، اما ماریو نگران است و فقط در جستجوی راهی برای بازگشت به خانه است تا اینکه با خانم پیا (آماندا سندریل) آشنا میشود.

ساوریو پیشنهاد میکند که اگر آنها از سفر اکتشافی کریستف کلمب در اسپانیا به دنبال دنیای جدید جلوگیری کنند، آمریکا کشف نمیشود و سرخپوستان آمریکا مورد ظلم واقع نمی شوند. بر همین اساس ساوریو به لئونارد داوینچی طرز ساخت فطار و ماشینهای مدرن را یاد میدهد.

«کاری جز گریه نمانده» دومین تجربه بنینی در کارگردانی است. شوخی های فیلم اغلب کلامی است و صحنه های زیادی از کمدی فیزیکی بنینی در این فیلم دیده نمیشود. این کمدی برای ایتالیایی زبانها بسیار جالب و خنده دار است، زیرا در آن نوع نگرش ناپلیها و فلورانسیها به زندگی مورد هجو قرار میگیرد، که برای یک تماشگر خارجی چندان لطفی ندارد و صرفا یک سرگرمی یکی دو ساعته محسوب میشود.

بررسی فیلم شیطان کوچک

benigni — Tue, 27 Dec 2005 07:38:18 GMT

IL Piccolo diavolo
شیطان کوچک

کارگردان : روبرتو بنینی
فیلمنامه : روبرتو بنینی و جوزفه برتولچی
کمدی محصول 1988 ایتالیا
مدت فیلم : 101 دقیقه
موزیک : اوان لوری
بازیگران : روبرتو بنینی، والتر متئو، نیکلتا براسکی، جان لوری

در این فیلم کمدی، والتر متئو یک پدر روحانی آمریکایی به نام موریس است که اقدام به جن گیری از زنی فربه میکند. اما جودیتا (روبرتو بنینی)، جنی که از بدن این زن آزاد میشود، مشکلات زیادی برایش فراهم میکند.جودیتا، اولین بار است که پا به این دنیا گذاشته است و شروع به تجربه لذات کوچک دنیوی میکند، چشیدن مزه سیگار و شراب ، رقص با یک عروسک، عشق و چیزهای دیگر که همه اینها زیر نظر دید کنجکاو والتر متئو اتفاق میافتد، که او را به این دنیا آورده است.

این شیطان بامزه خودخواه به سخن گفتنهای نامفهوم علاقه زیادی دارد وسایه وار کشیش بینوا را همه جا تعقیب میکند و مانع از رابطه عاشقانه او با پاتریشیای(استفانیا سندریل) زیبا میشود.

موریس در ادامه متوجه میشود که نینا (نیکلتا براسکی) و کاساتلی(جان لوری) دیوهایی هستند که برای بازگرداندن جودیتای خودسر فرستاده شده اند.همراهی والترمتئو و روبرتو بنینی در این فیلم لحظات خنده آور زیادی را پدید آورده است. صحنه های تبدیل کردن کلیسا به یک سالن نمایش مد لباس از صحنه های بیاد ماندنی فیلم میباشد.

این فیلم در حقیقت اولین قدم روبرتو بنینی در جهانی کردن آثارش میباشد. آشنایی روبرتو بنینی با جیم جارموش که منجر به بازی در فیلم مغلوب قانون در سال 1986 شد، هر چند از نظر تجاری برای بنینی موفقیت بزرگی نبود، اما این تجربه باعث استفاده وی از عوامل و بازیگران بین المللی در فیلمهای آینده اش شد. در فیلم شیطان کوچک بازیگران امریکایی مانند والتر متئو و جان لوری (بازیگر نقش جان در فیلم مغلوب قانون) حضور دارند و فیلمبردار آن نیز روبی مولر که فیلمبردار اغلب آثار جیم جارموش بوده است، میباشد و موزیک آن را هم اوان لوری آمریکایی ساخته است. هر چند متاسفانه با وجود همه این عوامل تاکنون این فیلم به زبان انگلیسی دوبله نشده و هیچ زیرنویس انگلیسی از آن منتشر نشده است. در هر صورت محصول نهایی فیلم کمدی است که با داستانی نو موجب خنده تماشاگران در اغلب موارد میشود.

نقد و بررسی فیلم شب روی زمین قسمت دوم

benigni — Sun, 25 Dec 2005 11:12:18 GMT

گزیده ای از صحبتهای مختلف جیم جارموش در مورد فیلم شب روی زمین:

- چه جوری شهرهای تو فیلم رو انتخاب کردی؟

« راستشو بخوای یه فیلمنامه برای یه فیلم دیگه نوشته بودم، ولی نتونستم کار رو جور کنم و خیلی دلسرد شده بودم و احساس آدمی رو داشتم که بهش خیانت شده باشه و توطئه هایی بر علیه اش در جریانه، پس فکر کردم گور پدرشون و میشینم خیلی تند یه چیز دیگه مینویسم. شب روی زمین رو در حدود هشت روز نوشتم و چیزی که تو فکرم بود این بود که : دوستایی هستن که دلم میخواد باهاشون کارکنم و دوستایی هستن که دلم میخواد ببینمشون و باید چیزی بنویسم که منو وادار کنه باهاشون کار کنم و ببینمشون. افرادی مثل روبرتو بنینی، اساک د بنکوله، همه بازیگرای اپیزود فنلاندی و جینا رولندز. شهرها در واقع بر حسب بازیگرایی که میخواستم باهاشون کار کنم، یا آدمهایی که میخواستم ببینمشون انتخاب شدن، خیلی حساب شده نبود. فقط میخواستم کاری بکنم. چون از اون پروژه ای که نتونستم انجامش بدم خیلی سر خورده شده بودم.»

- فیلمبرداری از درون یک تاکسی در تمام وقت! با این همه محدودیتی که برای خودت ایجاد کردی، باید فیلم سختی بوده باشه؟

« خیلی مسخره بود. فیلم رو واقعا سریع نوشتم و به خودم میگفتم: " این چیز راحتی خواهد بود و خیلی سریع میسازمش."، بعد موقع مراحل پیش تولید، بعد از اینکه فهمیدم " ای بابا این فیلمه در چهار کشور مختلفه و در پنج شهر متفاوت و همش تو تاکسی!"، ترس ورم داشت. فیلمبرداری داخل یه ماشین واقعا مشکله و هرکی یه فیلم با صحنه های داخلی در یه ماشین ساخته، بهت میگه که هیچ وقت این کار رو تکرار نکن.

من عوامل رو تو ماشینها حبس کرده بودم، چون یه چیزایی روی بدنه ماشین ساخته بودیم که لوازم نور پردازی رو روشون سوار میکردیم. اگه یکی میخواست بیاد بیرون و بره توالت، یه کابوس بزرگ بود. مجبور بودیم شیشه ها رو پایین بکشیم و براشون ساندویچ بندازیم تا زنده بمونن.

تو بعضی نماها وقتی ماشین رو بکسل میکردیم، مجبور شدیم موتور رو در بیاریم، تا جا برای دوربین باز بشه. ما روی ماشین بودیم و کار میکردیم و دما هم 14 درجه زیر صفر بود. خیلی سرد بود و ما تمام شب رو در فضای آزاد کار میکردیم. واقعا فیلم راحتی نبود. خودمو گول زده بودم وقتی میگفتم: " کاری نداره، داستانها کوچیکه و چندتا شخصیت بیشتر نیستن. "، جهنمی بود! »

- جارموش درباره نقش روبرتو بنینی در فیلم میگوید:

«اون کلا آدم بامزه ایه. تو زندگی واقعی مثل یه آدم وحشی میمونه. خیلی از جیزایی رو که تو شب روی زمین انجام دادیم، چیزایی بود که درباره شون صحبت میکردیم یا انجام میدادیم. یه بار دوماه تو رم باهاش بودم. یه شب باهم رفتیم بیرون و تو راه برگشت به خونه، سعی میکرد ازمسیرهایی برگرده که همش خلاف و یه طرفه بودن. سر هر تقاطع چراغ میزد و بوق میزد. چند دفعه تقریبا نزدیک بود کشته بشیم. اون بازی رو خیلی دوست داشت. ایتالیایی ها به خیابون یه طرفه میگن سنسو اونیکو و روبرتو بهم میگفت : "حالا جیم، میخوای سنسو اونیکو بازی کنیم؟" و من از وحشت سر هر تقاطع که میرسیدیم اشهدمو میخوندم.
تو فیلم اون ازهمه بازیگرا بیشتر بداهه سازی میکرد. یادم میاد داشتیم به برداشت خیلی مهم رو میگرفتیم، ولی پنج دقیقه طول کشید. بعد از برداشت گفتم: " روبرتوخیلی جالب بود، ولی باید حدود دو دقیقه و نیم باشه." و اونم گفت: "مشکلی نیست، دوباره انجامش میدم." و اینبار حدود هشت دقیقه طول کشید!»

برای نوشتن این یاد داشت از کتاب قهوه و سیگار با جیم جارموش ٬ انتشارات اهورا ۱۳۸۴ استفاده شده است.

نقد و بررسی فیلم شب روی زمین قسمت اول

benigni — Sun, 25 Dec 2005 08:16:18 GMT

Night on Earth

شب روي زمين

كارگردان:جيم جارموش

بازيگران:وينونا رايدر, جينا رولندز,روبرتو بنيني,آرمين مولر اشتال...

فیلمنامه : جیم جارموش

موسیقی: تام ویتس

محصول 1991

129 دقیقه رنگی

جارموش پس از ساخت فیلم قطار اسرار آمیز در سال 1989 در سال ۱۹۹1 بازهم به ساخت فیلم اپیزودی دیگری روی میاورد. شب روى زمين فيلم پنج اپيزودى است که داستان هاى مختلف آن در ۵ شهر جهان و بين راننده و مسافر يك تاكسی، همگی در زمانی واحد و در یک شب روی میدهد.

جارموش پنج شهر لس آنجلس, نيو يورك, پاريس, رم و هلسينكي را براي داستانهايش بر گزيده است و در هر يك از اين شهرها با توجه به مشخصه هاي آن شهر داستانی را به صورت سبك, عصبي , شاعرانه, طنزآميز و سياه روایت کرده است. جارموش در این فیلم مضامين شناخته شده ترش را همچون فرهنگ و هويت را با موضوعاتي چون ستاره سينما شدن, عشق و رنج كشيدن تلفيق كرده است.

در داستان اول کرکی (وينونا رايدر) يك تعميركار و راننده تاكسي است كه مسافرش يك ستاره سينماست. او زندگي آرام خودش را به دردسرهاي ستاره شدن ترجيح مي دهد.

در قسمت دوم راننده تاكسي مهاجري از اروپاي شرقي و مسافر يك سياهپوست است كه در آن جاي راننده و مسافر عوض مي شود.(تم مورد علاقه جارموش در مورد هويت).

قسمت بعدی نشان میدهد که افراد نابينا بهتر از همه مي بينند. يك راننده اهل ساحل عاج و يك مسافر سفيد نابينا. پس از پياده شدن راننده به او مي گويد كه مواظب جلوي پايت باش و او جواب مي دهد كه خودت مواظب باش! و بعد راننده پس از چند لحظه تصادف مي كند.

در داستان چهارم جینو (روبرتو بنيني) بدون توجه به حال مسافرش كه يك كشيش است داستان گناهش را مي گويد. وقتي داستان تمام مي شود كشيش مرده. راننده او را روي يك نيمكت شهري رها مي كند.اين داستان بخوبي نمايانگر جامعه بشدت مذهبي رمي است .جايي كه دوستان راننده دو فاحشه خياباني هستند و زن و مردي بي توجه به ديگران در خيابان با هم عشق بازي مي كنند.

داستان پنجم داستان ساده غم است. مسافران داستاني هجو آميز و غم انگيز دارند: مردي از كار اخراج شده, ماشينش را دزديده اند, دختر مجردش باردار شده و زنش هم او را بيرون کرده است. راننده هم داستان غم انگيزتري دارد. نكته جالب و طنز در نامگذاري مسافران به نامهاي آكي و ميكا(برادران كوريسماكي كارگردانان فنلاندي) مي باشد.

جارموش در این فيلم با پرداخت به انواع مختلف كمدي, طنز و تراژدي در كشورهاي مختلف,داستان يك شب ساده بر روي زمين را نقل کرده است.

این هم متن ترانه زیبای بازگشت به دنیای خوب قدیمی از فیلم شب روي زمين با صدای عجیب و غریب تام ویتس :

When I was a boy, the moon was a pearl the sun a yellow gold.

But when I was a man, the wind blew cold the hills were upside down.

But now that I have gone from here there's no place I'd rather be

than to float my chances on the tide Back in the good old world.

On October's last I'll fly back home rolling down winding way.

Scare crows are all dressed in rags out at the edge of the field I lay

and all I've got's a pocket full of flowers on my grave.

Oh but summer is gone I remember it best

Back in the good old world.

هنگامی که کودکی بودم ماه برایم یک مروارید بود، خورشید یک طلای زرد.

اما زمانی که بزرگ شدم، باد به سردی میوزید و بلندیها سرنگون شده بودند.

اما حالا که من از اینجا رفته ام ، جای بهتری پیدا نمیکنم،

که شانس باز گشتن به دنیای خوب قدیمی رابه من دهد.

در پایان اکتبر به سوی خانه پرواز کردم، از راهی نفس گیر سرازیر شدم.

کلاغهای هراسان ژنده پوش در کنار مزرعه ای که من خوابیده بودم نشسته بودند،

و تنها چیزی که یافتم یک دسته گل روی مزارم بود.

آه، تابستان گذشته اما من آنرا به خوبی به یاد دارم.

بازگشت به دنیای خوب قدیمی.